گلبرگ سرخ جملات عاشقانه شماره هشتاد و یکم
تو باشی
زهر مار هم می چسبد ،
امسال هم که سال مار است !
* * *
در این آشفته بازار
هر چقدر هم که گران باشد باز هم میخرم
نازت را میگویم !!
* * *
” تـــو ”
دو حرف بیشتر نیســـت ،
کلمه ی کـــوتاهی کـه برای گفتنش ..
جانم به لب رسید و ناتمام ماند ..
* * *
یادمان باشد در املای زندگی،
همیشه برای محبّت تشدید بگذاریم؛
تا از دوستیمون حتی نیم نمره هم کم نشود …
* * *
این روزهـــا دوباره افکارم به سوی تــــو پر می کشد
سنگش نزن تحمل کـــــن . . . !
* * *
عازم یک سفـــرم
سفری دور به جایی نزدیــــک
سفری از خود من به خـــودم
مدتی است نگاهم به تماشای خداســت
و امیـدم به خداوندی اوســـت…
* * *
بــــــاور نمی کنم
اینگونه عاشقـانه
در مـن ، حبس شده باشی!!
بگو با چه جادوئی
مرا اینگونه نا عادلانه وقف خودت کردی؟
* * *
وقتی دستان تو
در دستان من باشد
دست را می بــــازم
حتی اگر تـمـام حـکـم هـای دل
در دسـت من باشد . . .
* * *
” چشم هایم را میبندم ”
کور بودن را
به دیدنِ جایِ خالیت
ترجیـح میدهم
* * *
گزارش سازمان هواشناسی هرچه میخواهد باشد..
بدون تـــــــو…
هوا پس است…
* * *
اینجــا صـدای پـا زیــاد می شنــوم…!
امــا هیچکــدام تــو نیستــی …!
دلــــــم ؛
خـوش کرده خــودش را بــه ایـن فکــر ؛
که شایــد ؛
پابرهنه بیایی …
* * *
ضبط میکنــم تمــام حــرف هــایــت را
نــَ بــرای روزهای بی تـو بـودن
صدایتـــ انقدر ارامــم میکـند کــِ یـادم میـرود بایـد نفس بکشــم !!!
* * *
میدانی ؟
تنها دلیل اینهمه دیوانگیهایم
اینست که نمیخواهم
مدیون و گناهکار
روزی کشیده شوم
به دادگاه آرزوهایم!
* * *
تنها ” که باشی ؛
نه دلت دستمالی میشود
و نه خیالت انحصاری . . .
* * *
دلم میخواهد عاشق باشد
عقلم میخواهد عاقل باشد
این میگوید زود باش
آن میگوید دور باش
احساسم این روزها دوشیفت کار میکند
و حقوقش را از من میگیرد . . .
* * *
دلت آبی تر از دریا رفیقم
به کامت شادی دنیا رفیقم
الهی دائما چون گل بخندی
شب و روزت خوش و زیبا رفیقم . . .
* * *
رفتــم گفتـم از “خـــــیرش” مـی گــذرم
شنیـدم کـه زیــر لب گُفـت از “شــــــرش” خــلاص شـدم . . .
* * *
آرزویم این است :
“آرزویت” ساکن کوچه ی بن بست نباشد هرگز . . .
* * *
میگویند عشق خدا به همه یکسان است
ولی من میگویم مرا بیشتر از همه دوست دارد
وگرنه به همه یکی مثل تو میداد . . .
* * *
میگویند شکستنی رفع بلاست
ای دل تحمل کن شاید حکمتیست . . .
* * *
از تنهایی هایم یاد گرفتم
جلوی تنها پسری که زانو می زنم، پسرم باشد.
آن هم برای بستن بند کفش هایش